.JPG)
31 augustus - EAST MEETS WEST !!
Hiep hoi!
Om te beginnen wil ik een luid applaus voor mijn set Schwalbe Marathon banden want die hebben wederom weer een buitengewone prestatie geleverd en mij op de Koga 6652 kilometer lang zonder een enkele lekke band naar de poorten van Azie gebracht!! BRAVO!!!
Ik ben op dit moment al een paar dagen in Istanbul dat ik waarschijnlijk wel een van de meest indrukwekkende steden vind waar ik ooit geweest ben. Nadat ik mijn fietsvrienden Muffe & Jannig uitzwaaide stond ik er weer alleen voor. Ik verliet Skopje in Macedonie en ging als een opgevoerde straaljager weer van start in zuidelijke richting. Ik volgde een mooie route door de bergen en doorkruisde het Mavrovo National Park. Bij een klein restaurantje kreeg ik van een man met 1 tand in zijn mond gratis en voor niets een zak met de lekkerste tomaten die ik ooit gehad heb en ik proefde het zuivere bergwater er in terug. Zowieso smaakt het fruit in deze regionen veel verser en smakelijker dan die smaakloze rotzooi die wij in Nederland in kassen kweken. Na een volle dag trapperen bereikte ik een veldje naast een rivier waar ik niet de enige was die wild kampeerde. Er waren wat verdwaalde Nederlanders in kamperbusjes en een Duitse familie in een uit de kluiten gewassen super-vrachtwagen-kamper die een grote Afrika tour achter de rug had. De volgende dag fietste ik de laatste 50 kilometer naar Ohrid gelegen aan het gelijknamige meer dat tot een van de oudste van Europa gerekend mag worden. Ohrid is een leuk oud stadje met oeroude kerkjes en kloosters uit de middeleeuwen met uitzicht over het heldere water van het meer. De volgende ochtend weer het zadel opgedoken en de bergen rond het Ohrid meer overwonnen en de grens met Albanie overgestoken. In Macedonie en Albanie en ook in Griekenland heb ik verscheidene keren een paar schildpadden geholpen die ultra traag de weg overstaken. Deze trage vrienden hebben een helpende hand nodig want veel van hun kameraden waren klaar voor schildpaddensoep en zag ik meerdere malen vergruisd op de weg liggen.
Turtle tragedy
Ik daalde rustig af door een mooie vallei en na het passeren van de stad Ebbesan de heuvels weer ingefietst en per ongeluk op een enorm slechte grindweg beland. De Koga en ondergetekende kregen het zwaar te verduren maar dat terzijde werd ik beloond met vriendelijke dorpjes en nieuwsgierige mensen die in deze ruige achterhoek zelden een tourist voorbij zien komen, laat staan voorbij fietsen. Mijn tweewieler kraakte en piepte aan alle kanten over deze slechte weg en op dat soort moment kan je alleen maar toegeven aan het antwoord op dit vraagstuk: wat te doen als je fiets rare geluiden maakt? Antwoord: een obscure discomix van Intergalactic Gary, Loud-E of Beppe loda aanzetten! Zo ga je glimlachend en al swingend het puin en grind te lijf. Gedurende deze dag kwam ik veel paddestoel-vormige betonnen bunkers tegen die tijdens het 40 jaar durende communistische regime van tiran Enver Hoxa gebouwd zijn. In heel Albanie schijnen zo'n 60.000 van deze bunkers over het land verspreid te liggen om eventuele aanvallen van vijanden tegen te gaan. Tegenwoordig doen ze dienst als veeschuur, schijthok of stiekeme sex plek. Na een keiharde 168 kilometer kwam ik aan in Berat waar ik in een relaxt hostel overnachtte. Ik ben vroeg opgestaan om het oude fort van Berat te bekijkend die boven op een berg over de stad waakt. Berat is ook een aangenaam middeleeuws stadje met traditionele witte huisje die steil tegen de berg aan gebouwd zijn. Later die ochtend weer vertrokken en ik nam een weg die ik niet snel meer zou vergeten. Al na een paar kilometer veranderde het asfalt in een grote puinweg met rotsen en kiezels zo groot als bowlingballen. Deze weg deed me denken aan de puinwegen van Tibet en Bolivia waar ik ook op sommige plekken mijn fiets omhoog moest duwen omdat ik simpelweg geen grip meer kon vinden in het losse puin.
Na extreem veel geduw en getrek en gehobbel en gebobbel bereikte ik na een paar uur de bergpas. De weg leek al slechter te worden maar het uitzicht des te mooier. Dit was duidelijk een gevalletje van 'off the beaten track' met niemand op deze weg behalve af en toe een vriendelijke herder met zijn schaapjes en een karavaan van beladen paarden. Vlakbij het gehuchtje Buzz vond ik iets dat op asfalt leek en daalde af dieper de vallei in en tegenzonsondergang sloeg ik mijn tent neer op een veldje aan een rivier en keek uitgeput maar vol goede indrukken terug op deze mooie maar vermoeiende extreme fietsdag in Albanie. Na het opstaan weer ingepakt en gelukkig een goede weg gevolgd richting de grens met Griekenland. Op deze weg stonden in plaats van fruitkraampjes ontelbaar veel mensen met pallets gevuld met sloffen sigaretten langs de weg. In Albanie houden ze ook wel van een sigarettje op zijn tijd. Albanie was wederom een kort maar krachtig hoogtepunt en is ook een interresant land met oprecht vriendelijke mensen waar ik zeker nog een keer terug zou gaan om het noorden en de kust te bereizen!
''stukkie fietsen''
Eenmaal bij de grens stond er grote file maar op de fiets ontwijk je de massa binnen een oogwenk en binnen een paar minuten fietste ik vrolijk Griekenland binnen. Mijn eerste stop in Griekenland was Ionnina, een middelgrote stad aan een stinkend meertje. Hier kampeerde ik op lokale camping en dronk in de avonduurtjes bier met een horde rond tourende kiwi's. Voor de leken: kiwi's zijn mensen uit Nieuw Zeeland. De volgende ochtend bezocht ik de Perama grotten, net buiten Ioninna. Deze grotten waren spektaculair en ik daalde ruim 1100 meter diep de grot binnen. De grotten zijn per toevel ontdekt in de Tweede Wereldoorlog toen mensen schuilplaatsen zochten voor de Nazi's. De stalagmieten die al miljoenen jaren rustig voortdruppelen in deze grot is een mooi en traag schouwspel van ons Moeder Natuur de ultieme kunstenaar. Na het bezoek aan de grot verder gefietst over een flinke bergpas maar na ongeveer 20 kilometer steil omhoog bereikte ik een snelweg met vele tunnels die mij wel handig leek om een hoge bergpas te omzeilen. Dat scheelt weer heet zweet want vanaf dat ik Skopje verliet is het tot de dag van vandaag dagelijks 40 graden in de middag. Na twee lange tunnels van een paar kilometer werd ik opgewacht door twee gasten in een busje van de Highway Security die de snelweg controleren. Ik mocht van hen niet verder fietsen door de tunnels en nadat ik tevergeefs had gevraagd om toestemming besloten ze mij en de Koga achterin het busje te gooien. Ik mocht niet in de cabine zitten omdat mijn Smit Elekta fietsshirt dezer dagen niet bepaald naar bloemetjes ruikt, althans, die impressie kreeg ik toen ze mij naar de laadklep verwezen. Afijn, na een ritje van 20 minuten zetten ze me af op een punt waar ik anders een volle dag over had gedaan vanaf hier daalde ik af over een rustige weg naar Meteora.
In Meteora bezocht ik de wereldberoemde kloosters die gebouwd zijn op de meest onwaarschijnlijke toppen van hoge kalkstenen kliffen die uit het landschap omhoog rijzen. Deze kloosters waren bijzonder en de sprookjesachtige lokatie maakten dit een unieke ervaring! Tegenwoordig staan de kloosters in verbinding met elkaar door wegen maar in de middeleeuwen werden de monniken door middel van katrollenn en touwen omhoog gehesen. Check de foto's voor wat betere impressies!
Meteora
Ik liet Meteora achter me en fietste verder over een vlakte waar ik vanuit de verte langzaam Mt Olympus in de verte voor me zag opdoemen. Olympus is met zijn 2900 meter de hoogste berg van Griekenland en tevens de woonplaats van Zeus, de oppergod uit de Griekse mythologie. Vroeger was het mensen ten strengste verboden om de woonplaats van de goden te betreden maar tegenwoordig is er een weg aangelegd die bijna tot de top rijkt. Ik vond dat ikzelf de laatste tijd al genoeg porties bergetappe op mijn bordje heb gekregen en dus fietste ik er alleen langs met een goed uitzicht van onderaf. In het rustige badplaatsje Platonomas aan de Egeïsche Zee kampeerde ik op een rustige familiecamping om de volgende dag weer verder te koersen. Na ruim 130 kilometer fietsen over een saaie weg bereikte ik Thessaloniki, de tweede grootste stad in Griekenland. Thessaloniki is een normale moderne stad met niet al te veel te beleven en dus besloot ik om de volgende dag weer verder te gaan. Ik volgde de droge stoffige kustroute met ondeweg veel kleine badplaatsjes passerend. Ik ontmoette 3 Poolse fietsers waarvan er eentje ook Wouter heette. Kijk, dat vond ik leuk! Aan het einde van de dag kampeerde ik gratis en voor niets op een van de vele verlaten strandjes met alleen wat Bulgaarse primitievelingen als strandgenoten. Aardige lui, die Bulgaren! Nadat ik het strandje achter me liet fietste ik weer verder langs de kustroute van Noord Griekenland. Deze dag fietste ik een recordafstand van 181 kilometer om de stad Alexandroupolis te bereikken, vlakbij de grens met Turkije. Ik keek terug naar Griekenland met de indruk dat dit land niet echt tot mijn favorieten behoort. De mensen zijn niet zo vriendelijk en gastvrij als dat ik in de Balkan landen ervaarde en mijn impressies van het noorden van het land zijn niet verbluffend. Toch krijgt Griekenland het voordeel van de twijfel want ik ben niet op de eilanden geweest, niet in Athene en ook niet op de Pelleponisos dus ik raak nog een keer terug om de boel beter te verkennen.
De volgende dag was het slechts 40 kilometer naar de Turkse grens en in tegenstelling tot Griekenland stond daar wel een groot bord 'Welcome to Turkey' met ernaast vriendelijke bewapende Turkse grenswachters die keiharde horrorhouse lieten knallen uit een overjarig transistorradiootje. Ze schreeuwden welkomsboodschappen in het Nederlands en dat is het !! Dat maakt de binnenkomst meteen top! Ik fietste meteen vol goede moed weer verder over lange uitgerekte heuvels en tegen zonsondergang vond ik onderdak bij een gezellig pension dat gerund werd door twee vriendelijke vrouwtjes. Ik had nog geen kaart van Turkije en dus was ik genoodzaakt om het laatste stuk de snelweg naar Istanbul te nemen. Op deze weg kwam ik twee mensen tegen uit Frankrijk en Zwitserland die bezig waren met een voetreis naar Jerusalem vanuit Frankrijk!! Het was heel leuk om met deze religieuze pelgrims te praten en zij vonden het ook ontzetten leuk om mij te ontmoetten want niet veel mensen maken de reis naar Jerusalem over land. Hun tocht zou ongeveer 8 maanden gaan duren! Zwaar respect voor deze twee mensen!!
Franse pelgrims te voet naar Jerusalem!!!
Istanbul is een ontzettend grote metropool met maar liefst 18 miljoen inwoners en het duurde dan ook een paar uur voordat ik door de buitenwijken en voorsteden heen was gefietst om het oude centrum te bereikken. Toen ik eenmaal de wijk Sultanahmet bereikte en de Bosporus vooir me zag liggen voelde ik evengoed weer het welbekende kippenvel gevoel omdat ik weer een mijlpaal heb bereikt. Het is hier in Istanbul. waar het Europese en Aziatische continent samenkomen. Heel lang geleden Byzantium, daarna Constantinopel en vandaag de dag Istanbul. Deze stad leeft al duizenden jaren voort en de geschiedenis en belang van deze wereldstad is werkelijk niet te bevatten. Ik bezocht de wereldberoemde Aya sofia, de prachtige Blauwe Moskee en het indrukwekkende Topkapi paleis, waar eeuwenlang de Sultans met hun harems de dienst uit maakten. Die sultans waren best vuige gozers, misschien wel een ideetje voor op de Sleazy party, een haremparty met sultans of iets dergelijks......
Een boottocht over de Bosporus was ook heel leuk en gaf een goede impressie van het leven aan de zee en de omvang van Istanbul. De laatste dagen ook veel op de fiets door de stad getoerd en dan kom je toch op de meest leuke plekken verzeild waar de normale toeristen niet komen. Ik verblijf ook in een super gezellig hostel (ieder dag op de ramblas pullen Hallzzz en mensen overtuigen dat in Servie ieder kind op zijn tiende een slof sigaretten voor zijn verjaardag krijgt) in een gezellig straatje waar het een komen en gaan is van reizigers die net uit, of naar het Midden-Oosten komen. De Turkse mensen zijn echt oprecht super vriendelijk en ik heb echt enorm veel zin om dit land grondig te verkennen de komende weken op mijn tweewieler. De kebap, lahmacun en doners gaan nog niet tegenstaan want ze smaken hier hoe ze pas echt horen te smaken!!! I love Turkey!! Dat staat nu al vast!!! En Istanbul is een absoluut hoogtepunt van deze reis!!
De komende weken koers ik door de binnenlanden van Turkije via de regio Cappadocia naar het uiterste oosten om daar Irak binnen te gaan. Kurdistan wel teverstaan dus geen zorgen!
Word vevolgd!
WP
(wederom weer een scheut nieuw pixels online.....)
Reacties
Karess zei op 06 januari 2012, 11:52
essay zei op 15 september 2011, 10:08
Carla Buijs zei op 16 september 2010, 10:49
Groetjes Carla (dansvriendin v. je moeder)
Kees Schilder zei op 12 september 2010, 1:02
Ik vond je Balkanverslag wederom zeer interessant en ben benieuwd naar je Turkse ervaringen.
groeten,
Kees Schilder (KOS)
ton van der loos zei op 05 september 2010, 4:00
Kees.P zei op 02 september 2010, 7:25
We zalle er 1 nemen met kermis op je zet mm op.
xxxxxxx keessie
Hester zei op 31 augustus 2010, 9:24
Hester zei op 31 augustus 2010, 9:22
Mooi verhaal weer! We missen je hier wel een beetje! Ben je met Oud en Nieuw nog altijd weg? Anders zou je zo mee kunnen nach Berlin natuurlijk!
Anyway, ga lekker zo door!
Keep in touch!
X
Hester
anneke prinsen zei op 31 augustus 2010, 4:04
kino zei op 31 augustus 2010, 3:18
Taartje zei op 31 augustus 2010, 3:17
gr. Erik Halzebosch
Lucy zei op 31 augustus 2010, 2:52
xxx
Jenny Rosielle zei op 31 augustus 2010, 2:25
En het doet me enorm goed om van jou te horen dat Istanbul helemaal te gek is, eind deze maand mag ik 't ook gezellig samen met Will ervaren, heb er enorme zin an!!!
Take care!
Liefs Jen
jan de w zei op 31 augustus 2010, 1:56
Als ik dit lees en de foto's zie besef ik hoe erg ik het eigenlijk vind dat ik er niet meer bij ben nu.
Maarr... het is niet anders, heb toch een groot deel van de reis mogen meemaken en daar ben ik al erg blij mee!
Keep up the good work en Halzzzzz ze daar in Istanbul!
HALSHALSHALSHALS
Grt,
Jan de w.
Will Vonk zei op 31 augustus 2010, 1:56
Will Vonk zei op 31 augustus 2010, 1:48
Dus de döners & kebabs doen het goed daar? Doen ze er nou nog saus ook op of is dat een Westerse toevoeging? Goed bezig dat je die stoffige lui in de maling loopt te nemen daar op de ramblas.
Ik ga dus over een maandje met Jen ff kijken wat er loodsch is in Istanbul, krijg er nu nog meer zin in! Maar eerst dit weekend de Kermis! De messen worden geslepen en het weer dreigt mee te gaan zitten, dus het kan niet meer mis. Nadere info volgt...
Cheers!
P.s. hoe zou het nou met die gaal gekke zwager van Rodney wezen? Wat zou die nou aan het doen zijn?
Ron P. zei op 31 augustus 2010, 1:17
Gr