.JPG)
19 oktober - JERUSALEM !!
Shalom, shalom SHALOM !!!!!
Ik ben NIET doodgegaan, neergeschoten, beroofd of ontvoerd op mijn fietstocht door Europa en het Midden-Oosten... Integendeel! Ik lig de laatste dagen gewoon lekker uit te puffen op het zonnige strand van Tel Aviv, Israel!!! MISSION ACCOMPLISHED!!
Voordat ik aan mijn laatste etappe begon bezochten Nelly en ik de Dode Zee. Iedereen kent de verhalen dat je in deze zee blijft drijven vanwege het hoge zoutgehalte. De Dode Zee ligt 434 meter onder de zeespiegel en is daarmee het laagste punt op aarde. Geen vis, plant of organisme kan het extreem hoge zoutgehalte van 60 procent overleven. Het enige dat hier rondzwemt zijn wat nieuwsgierige toeristen. Ik verwachtte er niet veel van maar toen ik er zelf een duik in gaf was ik oprecht stomverbaasd! Ik bleef echt drijven en ik kon mezelf met moeite vooruitbewegen in dit prikkende zoutbad, waarin je gelijk het meest minuscule schrammetje of wondje voelt. Een vreemde maar verwonderlijke ervaring deze Dode Zee!
Dode Zee + levende kameel
De volgende dag was het tijd voor de aller-aller-allerlaatste etappe van mijn legendarische fietstocht van Volendam naar Jerusalem. Nelly nam de bus naar de grens en ik vertrok met de fiets rond 8 uur in de ochtend vanuit Amman in westelijke richting. Een portie heuvels en een flinke afdaling naar ver beneden zee-niveau bracht me naar de King Hussein Brug grensovergang, op steenworpafstand van de Dode Zee. Aan de Jordaanse kant van de grens waren er nauwelijks problemen maar toch moest mijn fiets in de bus die over de brug naar de Israelische kant van de grens rijdt. Niemand mag zelf over de brug reizen want dit grensgebied is een van de gevoeligste grensgebieden ter wereld. Aan de Israelische kant was er zoals verwacht weer een knallend bureaucratisch feestje aan de gang: lange rijen geirriteerde reizigers, zwaarbewapede soldaten, camera's, metaaldetectors, x-ray apparaten en chagrijnige brutale douaniers. Jolijt ten voeten uit! Eerst werd Nelly willekeurig aan de tand gevoeld en daarna ik zelf over onze beweegredenen in het 'Heilige Land'. Nadat dit achter de rug was en ik eindelijk de veel gevreesde paspoort stempel dacht te krijgen zagen ze alle stempels van de landen in mij paspoort (precies alle vijanden van Israel, dat hielp mee!!) die ik hiervoor bezocht had en werd ik nogmaals tot vervelens aan toe ondervraagd over de meest onbenullige zaken. Israel = EXTREEM PARANOIDE. Dit hele proces duurde maar liefst 5 uur lang voordat ik eindelijk en al uitgeput het land binnen was en met de bus werd afgezet in Jericho, een oeroud stadje op de Palestijnse West Bank. Jericho is een van de oudste en tevens de laagste stad onder zeeniveau ter wereld en vanuit hier begon ik aan de laatste 'verrassing' van deze etappe: vanaf Jericho (-230m) naar Jerusalem (+700m), een klim van 35 kilometer en bijna 1000 meter in hoogte stijgend. Natuurlijk blies er een keiharde tegenwind door de stoffige vallei en ik besefte des te meer dat ik deze laatste uurtjes nog even 'flink te pakken' werd genomen....
Na veel zweet, checkpoints, verzuring en keihard getrapper reed ik net voor zonsondergang Jerusalem binnen, de meest heilige maar meest omstreden stad ter wereld! Ik finishte uitgeput maar ontroerd en voldaan voor de poorten van Jaffa Gate, in de oude stad!!! Ruim 4,5 maand gefietst door bossen, bergen, steden, dorpen, woestijnen en valleien in 20 landen met als eindstand 10134 kilometer op de teller van de Koga, Volendam <---> Jerusalem; IK HEB HET GEHAALD!!!!! De welbekende oerkreet ala MJK volgde en deed menigeen toerist en de oude stadsmuren van Jerusalem op zijn grondvesten schudden!
JERUSALEM!!!
Trots reed ik even later de poorten van het oude Jerusalem binnen waar we onderdak vonden in een gezellig hostel in het midden van de bruisende bazaar. De volgende morgen gingen we samen op pad om net als de vele toeristen een paar dagen lang de stad uitbundig te verkennen. Voor zowel de joden, christenen als moslims beschouwen Jerusalem als een belangrijke religieuze stad.
Voor joden is de Klaagmuur de stenen expressie van hun religieuze traditie. Moslims komen naar Jerusalem, omdat op de Tempelberg de Rotskoepel en de Al-Aqsamoskee staan, de belangrijkste islamitische centra na Mekka en Medina. Voor christenen is Jerusalem de stad waar Jezus Christus leefde en werkte, gekruisigd werd en uit zijn graf herrees. Geen gebrek aan heilige plekken in Jerusalem!
We bezochten de Armeense. Joodse, Christelijke en Islamitische wijken van de oude stad, het serene Mt Zion, de plek van het Laatste Avondmaal, de graftombe van Koning David, de Tempelberg met de Al Aqsa moskee, de oude stadsmuren, de oogverblindende gouden Rotskoepel en uiteraard de Klaagmuur, want ondergetekende had eindelijk de kans om over 'bepaalde zaken' zijn beklaag te doen.....Ook liepen we tezamen met ietwat meer serieuzere pelgrims over het traject dat Jezus Chistus aflegde voordat hij aan het welbekende kruis werd genageld. Op de plek waar dit 2000 jaar geleden plaatsvond staat nu een sombere kerk, de Church of the Holy Sepulchre (Day of the Baphomets??) waar het en komen en gaan is van in trance verkerende christelijke pelgrims.
Jesus, is that you??
Het oude ommuurde stadsdeel van Jerusalem is een fascinerende plek waarin je als ware aan de lopende band door een labyrinth van straatjes van klooster, naar kerk, naar synagoog, naar kapel , moskeeen en heilige plaatsen word gevoerd. Jerusalem = magisch en onvergetelijk! Ik had van Pater Klaas Schilder een adres meegekregen: de kerk van St Peter in Gallacante, gelegen net onder mt Zion uitkijkend over de Olijfberg en de joodse begraafplaatsen net buiten de stadsmuren. Hier ontmoette ik twee mensen die lid zijn van de Orde van Assumptionisten, de orde van missionarissen waarvoor Klaas Schilder al ruim 40 jaar werkzaam is in de Congo. We dronken thee tijdens een verhelderend gesprek met een van de Congolese priesters uit het dorp in Congo waar Klaas werkzaam is en hij wist me veel te vertellen over de projecten en de werkzaamheden van deze missiepost. Een bijzonder leuk en leerzaam gesprek en ik ben er nu nog meer van overtuigd dat de gelden die ik met deze reis ophaal zeker weten op een juiste bestemming terechtkomen!!
Soldiers overlooking Dome of the Rock
We bezochten ook het naburige Betlehem, de plek waar Jezus Christus die allereerste Kerstdag 'ooit' het levenslicht zag. Dit ging echter niet vanzelf want sinds 2003 hebben de Israelische autoriteiten een zogenaamde 'afscheidingsmuur' gebouwd om Israel te beschermen van de door Palestijnen gecontroleerde Westelijke Jordaanoever, oftwel de Westbank, om zo de veiligheid te verhogen en kans op terroristische aanslagen te verminderen. Het is een deels gebouwde constructie van wegen, hekken, prikkeldraad, muren, greppels, torens en poorten van circa 620 km, langs de groene lijn, een zelf uitgesproken grens van Israel. Toen ik deze gigantische betonnen muur stond aan te gapen moest ik wel even drie keer slikken en een KOKHALZ momentje was zeker op zijn plaats. Dit is het meest indrukwekkende, opzienbarende maar meest VERSCHRIKKELIJKE ding dat ik ooit in mijn leven heb mogen aanschouwen!!! Het lijkt net de Berlijnse Muur maar dan 2 keer zo hoog en breed en omheind met prikkeldraad. Honderduizenden Palestijnen zijn op deze manier afgesloten van hun familie en landbouwgrond en moeten soms uren reizen door vermoeiende zwaarbewapende checkpoints over een afstand die eigenlijk een paar minuten reistijd bedraagd. Wij als toeristen konden na het scannen door de x-ray en metaaldetector ( het begint nu echt als 'normaal' aan te voelen) zo doorlopen maar de Palestijnen worden nog grondiger gescreend met vingerafrukken en strenge controle's. Racisme, onderdrukking en Apartheid, jawel beste mensen, het kan allemaal nog anno 2010 hier in Israel. Hoewel de Internationale Gemeenschap de bouw van deze muur al jaren afkeurd, toch staat hij nog altijd overeind, en wie weet voor hoe lang nog?? De graffiti die de muur iets opvrolijkt geeft stof tot nadenken. Ik heb er een fotoalbum aan gewijdt:
De tragische Muur...
Na een paar dagen in Jerusalem te hebben bivakeerd hielden we de religieuze 'gekheid' voor gezien en namen de bus naar Tel Aviv, de meest moderne en grootste stad van Israel aan de Mediteriaanse Zee. Hier genoten we van de welverdiende rust met de aangename zon, zee en het mooie strand. Met de trein maakten we een dagtrip naar het leuke oude stadje Akko aan de noordkust. Onderweg in de trein ontmoetten we vele soldaten die hun diensttijd doen. In Israel is het heel normaal als je je dienstwapen, een vol-automatisch machinegeweer, mee naar huis neemt, dat is hier de norm, volgens het leger. En ze slapen er ook mee... dat is verplicht. Een land omringd door zogenaamde 'vijanden' en constant verkerend in oorlog en in hoogste staat van paraatheid, je kan er gewoonweg niet onderuit, zelfs niet in het dagelijkse leven. Nelly vloog de 15e oktober alweer terug, terug naar haar drukke leven in Parijs. Ik besloot om nog een klein rondje Israel te maken en fietste de mooie kustroute naar de grote havenstad Haifa. Na een overnachting aldaar fietste ik verder door de heuvels. Onderweg maakte ik een stop in Nazareth, de plek waar Jezus opgroeide en voor vele gelovige mensen een belangrijk pelgrimsoord. Ik eindigde de dag in Tiberias aan de Zee van Gallilee. Dit grote zoetwatermeer ligt net als de Dode Zee ver onder de zeespiegel en is tevens een belangrijke plek waar Jezus destijds, volgens de bijbelse mythologie, over water liep en vele opmerkelijke 'wonderen' verrichte. Na een overnachting in een vaag hostel (gerund door een Indiase familie??) in Tiberias besloot ik er defintief een eind aan te breien...
Ik ben moe. Ik ben klaar. Ik had geen zin meer. GENOEG gefietst. Ik stop ermee...
Ik besloot de bus terug naar Tel Aviv te nemen om mijn laatste dagen te slijten met een fruitshake, een goed boek op het strand en in de avonduren wat glazen bier in de gezellige barretjes die deze stad rijk is. Ik heb de afgelopen maanden mijn uiterste best gedaan, dat zeker!
En nu verwacht iedereen natuurlijk de 'Moraal van dit Verhaal'. Wat was het mooiste? Wat was het leukste? Welk land is het beste? Wie is de gekste? Waarom HALZZ????
Tja, om de bui op voor te zijn, ik ben door 20 landen heen gefietst en allemaal waren ze het bezoeken waard en uitermate boeiend. Ik heb genoten van de enorme culturele diversiteit die deze reis met zich meebracht. Ik heb onderweg bijzonder veel geleerd over de geschiedenis en gebruiken van Europa en het Midden-Oosten en begrijp onze eigen cultuur en die van anderen nu des te beter. Er zijn ontelbaar veel interressante gesprekken gevoerd met zowel de lokals als reizigers uit alle hoeken van de wereld. Ik heb veel belangrijke kunst, museums, en werelderfgoed gezien en bezocht. Kwa natuurschoon was deze reis ook ongekend, van groene bossen, prachtige kustroute's, John van der Heuvels, ruige bergketens, diepe dalen, kloven en ravijnen tot platteland en stoffige woestijnen, werkelijk alles is doorkruist. Oprechte gastvrijheid ervaarde ik in de meeste landen en er is geen enkel land waarin ik niet vriendelijk ben behandeld. Ik heb me in alle landen ten alle tijden enorm veilig gevoeld, en helemaal in de regionen van het Midden-Oosten, waar criminaliteit gewoonweg bijna niet voorkomt. Wel ben ik er enorm van geschrokken hoe vervuild en smerig het Midden-Oosten is in vergelijking met Europa. Op dat punt is er een lange weg te gaan....
En, na het doorkruisen van ontelbare bewapende militaire checkpoints en grensovergangen, het zien van miljoenen bom en kogelgaten in verwoeste gebouwen en bewapende soldaten die als 'normaal' worden gezien in het straatbeeld van sommige landen, besef ik nu, hoewel de fiets thuis wel op slot moet, des te meer hoe GOED wij het hebben in het SCHONE, VRIJE, VEILIGE westen zonder onderdrukking, vijandigheid, propaganda, recente bloedige oorlogsgeschiedenis, burgeroorlog, gore vervuiling en religieus extremisme.... . Ik denk dat het laatstgenoemde wel mijn 'Moraal van dit Verhaal' inhoud..... Desalniettemin kijk ik terug op een uiterst geslaagde fietsreis!!
Iedere dag was uniek en bijzonder, maar toch, een kleine greep uit een reeks onvergetelijke ervaringen van de zomer van 2010:
Katerig en slaperig maar op volle kracht Volendam uit fietsen met als bestemming Jerusalem!! Slapen tussen de koeien in een stal ergens in Zuid-Limburg (Nederland). De mooie Rijnroute (Duitsland). Lollige Duitse bierdrinkende kampeerders op vage campings (Duitsland). Het Cisterienzer klooster in Bebenhausen (Duitsland). Besneeuwde bergtoppen en mooie bergpassen in de zomerse Alpen (Oostenrijk). Overstekende slakken tijdens hevige regenbuien (Oostenrijk en Duitsland). Vijf dagen bieren en WK wedstrijden in een zonnig Munchen (Duitsland). De cathedraal van Linz (Oostenrijk). Abdij van Melk (Oostenrijk). Het wederzien van de 'Muffe' en 'Jannig 'kipsate kassie' Kokhalz' in een wilde nacht in de U-Club in Bratislava (Slowakije). Stonede Jaap en de Finse depressie in een tuin in Bratislava (Slowakije). Balaton meer (Hongarije). De gezelligheid, WK wedstrijden en slapeloze gekheid in Tiger Tims's Place, Budapest (Hongarije). RODNEY (USA). Ongeschoren kerels met boeventronies op opgevoerde motors (Servie).Vier dagen 'gekkehuis' en 'Halzz' schreeuwende Engelsen op EXIT festival in Novi Sad (Servie). De kettingrokende travestiet in Hostel Flash in Belgrado (Servie). Ooievaarsaus (Kroatie). De hond Bobby T op een knusse boerderij (Kroatie). Pritvicki National Park (Kroatie). Het fenomenale zee-orgel in Zadar en de Adriatische Zee kustroute (Kroatie). Het appartement van Eugene in Split (Kroatie). De ijskoude rivier afzakken in het intrigerende Mostar (Bosnie&Herzegovina). Geniale songteksten bedenken vanuit het zadel (Bosnie&Herzegovina). Het tunnelmuseum in Sarajevo (Bosnie&Herzegovina). De Balkan volksmuziek en de gezellige Halzz avonden met de wielerploeg (de gehele Balkan). Oogverblindend natuurschoon en frisse berglucht (Montenegro). De vriendelijke toeterende Kosovaren (Kosovo). De blauwe staart van John de Wolf in het Art Hostel in Skopje (Macedonie). Voldaan afscheid nemen van Jan de Witte en Will Vonk als trouwe en gezellige reisgenoten in Skopje (Macedonie). Het kraakheldere Ohrid meer (Macedonie). Off-road in de achterhoek (Albanie). Sigarettenverkopers ipv fruitmarkten langs de weg (Albanie). De sublieme kloosters van Meteora (Griekenland). Wild kamperen op het strand tezamen met vriendelijke Bulgaren (Griekenland). Vijf dagen cultuur + jolijt in Istanbul (Turkije). De Aya Sofia in Istanbul (Turkije). De ondergrondse steden en de ballonvaart in Cappadocia (Turkije). Ternauwernood aan bliksem ontsnapt tijdens een van de wildste fietsdagen ooit (Turkije). De Tuz Golu zoutvlakte (Turkije). Miljoenen meloenen (Turkije). Zonsondergang op Mt Nemrut (Turkije). De Turkse gastvrijheid (Turkije). De malle ondervraging aan de grens van Kurdistan (Irak). Vier nachten wild kamperen in Iraakse wildernis (Irak). De spektaculaire Gali Ali Beg Canyon (Irak). De vriendelijke PKK guerilla strijders (Irak). Overnachting in een militaire kazerne (Irak). Een volle dag lang detentie en vermoeiende ondervragingen door Iraakse officieren (Irak). De Red Security in Suleymani (Irak). Mr Khalid de 'redder in nood' vrachtwagenchauffeur (Syrie). De oude stad en 'souqs' van Aleppo (Syrie). De unieke waterwielen van Hama (Syrie). Kruisvaarders kasteel Crac de Chevalier (Syrie). Daan de Terrorgabber in Beirut (Libanon). De nachtelijke bier en jam-sessie met locals op een pleintje in Damascus (Syrie). De kloven, ravijnen en magische graftombes van Petra (Jordanie). Zwemmen in de Rode Zee (Jordanie). Liften met een stoet vrachtwagens door de eindeloze woestijn (Jordanie). Zwemmen/drijven in de Dode Zee (Jordanie). De meest bizarre grensovergang OOIT (Israel & Palestina). Aankomen na 10134 kilometer fietsen in Jerusalem (Israel & Palestine). De magische religieuze plaatsen in Jerusalem (Israel & Palestine). De krankzinnige verschrikkelijke afscheidingsmuur (Israel & Palestine). De Zee van Gallilee (Israel & Palestina). Het strand van Tel Aviv (Israel & Palestine). NIN - Burn aanvragen tijdens een Youtube-Night in een gezellig braaf barretje in Tel Aviv (Israel). En ga zo maar door....
Ik ben enorm blij dat ik deze reis in het teken heb gesteld voor een goed doel en zodoende een bijdrage van 5285 euro heb kunnen leveren aan het project van Pater Klaas Schilder die al ruim 40 jaar in Congo werkzaam is en de hulpbehoevenden aldaar ondersteund. Alle sponsors worden namens mij en de Stichting Pater Klaas Schilder enorm bedankt voor hun fantastische bijdrage!!!!!! Jan de Witte en Will Vonk worden nogmaals geprezen voor hun onvergetelijke bijdrage en teamspirit in de Balkanlanden en tegen alle lezers die me tijdens de reis hebben gevolgd zeg ik: bedankt voor de interresse! En tot slotte niet te vergeten: de Koga Miyata Globetraveller heeft me deze reis een grote dienst bewezen en mag worden geprezen voor zijn degelijkheid en betrouwbaarheid!
Ik keer eind deze week weer terug naar 'Ut Durp' ... nieuwe ronden nieuwe kansen!
Over & Uit...
Wouter Prinsen
Reacties
buy essays online zei op 20 maart 2012, 1:41
Christiana zei op 08 januari 2012, 4:34
research papers zei op 03 oktober 2011, 7:14
dissertation writer zei op 14 september 2011, 10:04
cv help zei op 13 september 2011, 12:31
Kees Schilder zei op 24 oktober 2010, 10:04
Wat een fantastische reis en bedankt voor de wederom zeer interessante verslagen. Het koortje van je oude school geeft op 14 december een kerstconcert in de Vincentiuskerk. De opbrengst gaat ook naar pater Klaas Schilder.
groeten,
Kees Schilder (KOS)
Shave zei op 22 oktober 2010, 8:41
ilse vonk zei op 22 oktober 2010, 5:38
Groetjes Ilse
carla zei op 21 oktober 2010, 11:19
FANTASTISCH FANTASTISCH FANTASTISCH!!!!!!!!!!
GROETJES CARLA
Nancy zei op 21 oktober 2010, 6:25
Tot snel!!
X Nance
Annemarie zei op 21 oktober 2010, 2:02
Top dat je je einddoel weer hebt bereikt! Wat een geweldige reis moet het weer zijn geweest, en het heeft weer prachtige verhalen opgeleverd voor de thuisblijvers
Tot gauw in het dorp, en kom vooral een keer je nieuwe achternichtje bekijken, want ze is toch zo pittig haha
x Annemarie
Ron P. zei op 21 oktober 2010, 12:56
Gr.
PCI Langeraar zei op 21 oktober 2010, 11:37
Gefeliciteerd met het behalen van de eindstreep!
Fijn om te horen dat het door jou opgehaalde sponsorbedrag goed besteed zal worden.
Groet van het bestuur PCI te Langeraar
m zei op 21 oktober 2010, 10:10
Marissa zei op 21 oktober 2010, 9:52
Gefeliciteerd man.
Woeste verhalen allemaal, en supermooie foto's.
Tot vrijdag.
Gr. Marissa
Marjon van Veen zei op 20 oktober 2010, 9:11
Gefeliciteerd met het mooie bedrag dat je bij elkaar gefietst hebt.
Ik heb je avonturen met veel interesse gevolgd.
Laat je het weten als je weer een stukje gaat fietsen?
Groetjes Marjon
nel steur zei op 20 oktober 2010, 7:17
paard zei op 20 oktober 2010, 4:35
ton van der loos zei op 20 oktober 2010, 12:15
willy zei op 20 oktober 2010, 10:29
Martijn H zei op 19 oktober 2010, 9:57
Steffie in tha Mix zei op 19 oktober 2010, 8:29
Je vader zei op 19 oktober 2010, 8:09
Willem & Mariette zei op 19 oktober 2010, 8:01
SUPER SUPER, Gefeliciteerd met het behalen van je doel.
We hebben onwijs genoten van al je verhalen en niet te vergeten je foto`s.
Heel indrukwekkend en leerzaam allemaal, en wat moeten we toch blij zijn in ons kikker/waterlandje........
Veel plezier op je after party....
Ab Sier zei op 19 oktober 2010, 7:19
Namens Aaf en mij hartelijk gefeliciteerd met het bereiken van je doel Jerusalem. Weer een prestatie van formaat en dat tesamen met je geweldige verhalen en een prachtige opbrengst voor Klaas Schilder maakt deze reis zeldzaam. PROFICIAT!!!
Ab Sier
Ron Steenaert zei op 19 oktober 2010, 5:42
Geniet van de herinneringen.
De Roemenie fietsers Henk en Ron.
doedeh zei op 19 oktober 2010, 4:07
we zien mekaar snel en dan kletsen we gezellig even wat bij !!!!!
jean-paul zei op 19 oktober 2010, 3:54
Gr jp
anneke prinsen zei op 19 oktober 2010, 3:52
leonie zei op 19 oktober 2010, 3:50
gr leonie
anneke prinsen zei op 19 oktober 2010, 3:44
Kino zei op 19 oktober 2010, 2:42
See ya friday at the palace!!
Greets
Will Vonk zei op 19 oktober 2010, 1:23
Tot vd week in het altijd enerverende maar ook vooral koud, nat en winderig V'dam.
RESPECT!
P.s. de hond met blauwe staart was toch John de Wolf(le loer)?!