.JPG)
31 juli - Ooievaarsaus
Wet zaat Gaartje??
In Belgrado, de hoofdstad van Servie, gunden we onze vermoeide EXIT-festivalbeentjes wat welverdiende rust en verkenden deze toch wat grimmige stad waar nog steeds hier en daar wat zwaar gebombardeerde gebouwen uit de oorlog het stadsbeeld opvrolijken We verbleven in een ultra-vaag en aan ruimte gebrekkige hostel genaamd Flash, dat gerund word door chagrijnige kettingrokers en een jolijte travestiet in een sexy roze broekje. Dit soort hostels zijn altijd veel leuker dan de welbekende LonelyPlanet-rugzaktoeristenbijbel aanbevelingen, waar het meestal meer een soort van chaotische real-time socialize hypercommunity is. We bezochten de levendige binnenstad en het immense fort dat over de stad waakt en tevens het lokale Slobbeland, dat meer iets weg heeft van een grote vleesmarkt. Over Slobbeland gesproken, het blijkt dat er ontelbaar veel plekken in de wereld zijn die precies hetzelfde als Slobbeland zijn, compleet met de bijbehorende scene! Na uitvoerig overleg kwamen wij drieen dan ook tot de conclusie dat men op Slobbeland ver genoeg is, en daarom niet de moeite hoeft te doen om elders iets beters te vinden . Dit bespaart veel geld, tijd, stijve spieren, zadelpijn, lekke banden en vliegtuigtickets.
Vanuit Belgrado vervolgde ons fietsavontuur zich in westelijke richting. Met een vlammende zon in de nek langs mooie boerenvelden en rustige dorpen fietsten we vrolijk verder richting de heuvels van de Fruška Gora. Tijdens een van de dagelijkse Coca-Cola suikerinjectie pitt-stops bij een tankstation zagen we voor onze neuzen iemand in een grote auto plotsklaps de berm in rijden maar ternauwernood wist de bestuurder de wagen weer op de weg te krijgen. Waarschijnlijk een slaperige black-out. We waren flink geschrokken want wij als kwetsbare fietsers hadden daar op dat moment kunnen fietsen en dan waren we er alle drie geweest. Na een bezoekje aan een Orthodox klooster uit de middeleeuwen en een paar steile wegen door de bossen overnachten we in Vrdnik, een klein vredig dorpje. De laatste dag in Servie verliep over stille slingerweggetjes door boerenland en ruim 50 kilometer snelweg om de grens met Kroatie te bereikken. Met ruim 140 kilometer op de teller stopten we uitgeput in Vinkovic, onze eerste overnachting in Kroatie. Rond het grensgebied zagen we veel bossen die waren afgeschermd met waarschuwingsborden voor mijnenvelden. Ook zagen we in de dorpen hier en daar mensen die een arm, been of vinger missen. De littekens van deze wrede oorlog die zich tot voor kort afspeelde in deze regionen blijkt nog immer zichtbaar, en dat werd de komende dagen ook duidelijk merkbaar. De route ging verder door Slavonie, het meer vlakke en armere deel van Kroatie. Gedurende deze dagen brandde de zon keihard en het kwik steeg tot wel boven de 40 graden celsius. Zelfs ik, die niet echt tot de zwaar zwetenden behoord was drijf en drijfnat en we dronken tegen de 8 liter water en sappen per dag. Vele glooiende heuvels volgden waarbij tijdens het omhoog fietsen het zweet uit onze lichamen gustste. Ik heb in mijn bestaan als fietsreiziger veel extreme warme dagen meegemaakt maar deze paar daagjes fietsen in een openlucht oven vergeet ik niet snel meer.... In het gezellige stadje Pozega, waar we overnachten, kregen we van een lokale dj een lading Turbofolk op een geheugenkaartje. Turbofolk, de naam zegt het al, opzwepende hysterische balkanbeats muziek dat hier enorm populair is. Mensen thuis, maak je borst maar nat!
Bommen en granaten, kogels en gaten......
Vanaf Pozega beschermde een dik wolkendek ons voor de brandende zon en dat vonden we niet erg. We fietsten een tijd lang ter hoogte van de grens met Bosnie in gebieden met veel leegstaande huizen met ontelbaar veel kogelgaten in de gevels, ramen en deuren en zelfs een roestige oude tank stond langs de weg. Zelfs compleet platgeschoten kerken en door granaten getroffen gebouwen staan tussen de bewoonde huizen in. In de huizen die bewoond zijn waren de kogelgaten ook nog duidelijk zichtbaar, zowel niet dicht geplamuurd. De krankzinnige oorlog die in de jaren '90 Joegoslavie opsplitste in de landen die we nu kennen heeft aan vele mensen het leven gekost. Heel indrukwekkend om van dichtbij oorlogslittekens te ervaren maar des te meer waren we verrast door de vriendelijkheid van de lokale bevolking die immers gewoon verder gaan met het dagelijkse leven. We overnachten op een boerderij met veel ganzen en eenden en gezellige hond genaamd Bobby T. Na wederom weer een mooie fietsdag met vele heuvels en dorpjes en veel ooievaars overnachten we in een ruime kamer bij een vriendelijke familie in het dorpje Cettinggrad. Ooievaar-saus is een nieuw culinair begrip dat totaal nieuw is voor ons fijnproevers. Het is verkrijgbaar in de meeste Balkan landen en we zitten er aan te denken om deze tongstrelende saus eenmaal terug thuis te importeren en aan de man te brengen. De volgende dag was het slechts 50 kilometer in het zadel naar het Pritvicki National Park. Op een camping konden we de Micron2 en de EasyCamp T200 neer zetten om de volgende dag dit park te voet te verkennen. Tegenwoordig is de luchtkwaliteit in onze befaamde tentjes van een dramatisch laag niveau en komt akelig dicht in de buurt van Hans Teeuwen's beroemde Circus Baf, met die naar bedorven bacon ruikende tent gemaakt van stinkende verotte varkenshuiden. Dit euvel word veroorzaakt door een hygiene stoornis van een zeker persoon in onze wielerploeg. Ik noem geen namen..... Het Pritvicki National Park is een wonder der natuurschoon. Een uit verschillende lagen opgebouwde meren delta in een vallei omgeven door beboste bergen met rustige stromende watervallen met unieke flora en fauna. Een mooie wandelroute door het park langs de verschillende meertjes gaf ons een goede inkijk in dit wonder der natuur, terwijl we tegelijkertijd de Volendamse Karper-scene aan het bespreken waren, en daar is het laatste woord nog niet over gesproken.....
Fris & Fruitig gingen we de volgende ochtend weer van start met als streven deze dag de Adriatische Zee te bereikken. Zoals altijd vallen onze strak gecalculeerde plannen in het water. Na twee weigeringen om een stukje snelweg te pakken raakten we sporadisch verdwaald, maar na wat nauwkeurige navigatie vonden we de weg terug en reden eventjes later over een prachtige bergpas met een ongekend uitzicht over een uitgestrekt dal. Na 150 kilometer, een dagafstand record voor onze Jannig 'De Hallszz' Tande-loods Jacobus Spierbal Johannes Kassie, streken we neer op een primitieve camping met uitzicht over een plas water, dat schijnbaar de Adriatische Zee bleek te zijn. Het was de volgende ochtend 'slechts' 30 loodzware kilometers trapperen naar Zadar, een prachtig stadje aan Kroatische kust. Eindelijk werd er gezwommen in het kraakheldere water van de Adriatische Zee. Aan de kade in Zadar bevind zich een hoogst opmerkelijk instument: het zee-orgel! Ontworpen door een lokale kunstenaar is dit zee-orgel uniek in de wereld. Door golfkracht van de zee aangedreven kleppen blazen lucht door een systeem van pijpen die zowaar een kakafonie van orgelgeluiden produceren. Dit zee-orgel is het uitgeroepen tot leukste instrument dat ik ooit heb gezien!!!! GEWELDIG!!!! Na een rustmiddag/avond in het gezellige Zadar koersten we de volgende dag verder. Met een keihard blazende wind in rug reden we als opgevoerde straaljagers over een mooie kustroute. In Sibenik overnachten we op een gigantisch camping-resort aan zee waar we ingeklemd zaten tussen vakantiegangers uit binnen en buitenland. De laatste etappe naar Split ging niet van een leien dakje. De harde wind waaide in ons voordeel de eerste 40 kilometer maar zoals altijd, is er een verassing aan het einde van een rit. De laatste 40 kilometers werden we flink afgetuigd door een keihard gierende tegenwind waarmee we onze pedaalkracht moesten verdubbelen en de gemiddelde snelheid halveerde. Gelukkig komt aan alles een einde en fietsten we uitgeput het centrum van Split binnen. Bij onze vrolijke lokale vriend Darko vonden we voor een leuk prijsje een appartementje voor drie dagen. Split stamt nog uit de tijd van de Romeinen en het centrum van de stad bevind zich in een oud Romeins paleis en is geheel een UNESCO Wolrd Heritage Site. De stad doet heel middeleeuws aan met een labyrinth van gezellige straatjes, steegjes en pleintjes en deze prachtige stad bleek wederom een waar hoogtepunt en een absolute aanrader voor iedereen die Kroatie met een bezoekje vereerd, Ook in Split was het in de avonduurtjes goed toeven en er werd hier en daar en daar en hier weer flink ''gehalszzt'.....
Kroatische kustroute
Na twee rustdagen begonnen de beentjes (en dan met nadruk op de bovenbeenspieren) van mijn fietskornuiten weer te kriebelen en werd er weer op los getrapperd over een mooie kustweg die strak langs de zee liep. Ze kunnen er simpelweg geen genoeg van krijgen dezer dagen! Het kustgebergte, dat als steekrapen uit een pan de zee uit schiet, is op dit traject velen malen steiler en de weg slingerde er van hoog naar laag als een achtbaan langs met adembenemende vergezichten over de zee en de vele bewoonde en onbewoonde eilanden die daar als gehaktballen drijvend in een soep verspreid liggen voor de gehele Kroatische kustlijn. Dit gebied word Dalmatia genoemd, maar wij hebben in de verste verten geen dalmatiers gezien, het waren meer tekkels die luid blaffend te keer gingen in de tuinen van de huizen als wij voorbij raasden. De twee tenten werden onder de bomen opgezet voor een nachtje kamperen op Camping Dole, ergens en nergens aan een druk kiezelstrandje. De spektaculaire kustroute volgden we voor ruim 120 kilometer, om eindelijk neer te strijken in het stadje Dubrovnik. Dit unieke stadje is geheel ommuurd door gigantische stadsmuren en ligt op een stukje schiereiland en behoort ook tot een UNESCO World Heritage Site. Ooit was Dubrovnik een eigen republiek en een belangrijke handelshaven in het Mediteriaanse zeegebied. De binnenstad is geheel in middeleeuwse stijl met pittoreske kleine straatjes, pleintjes en oude kerken en kloosters. We vermaakten ons met het bezichtigen van de stad en het zwemmen in de zee aan een heerlijk betonnen strandje op de kliffen. Overigens is dat mijn eerste keer op een betonnen strand en daarom tegelijkertijd een memorabele ervaring. Tegenwoordig is Dubrovnik een van de meest populaire toeristenbestemming in de regio en dat viel flink te merken door de vele hordes toeristen die de stad dagelijks bestormen. Desalniettemin is Dubrovnik een parel van een stad en echt te mooi voor woorden. De lijst van onvergetelijke mooie steden groeit per week en met Dubrovnik als eindpunt in Kroatie kan ik met zekerheid zeggen: het is niet het meest vriendelijke land tot nu toe, maar kwa steden en natuurschoon wel een van de mooiste!!!
We verblijven 3 dagen in Dubrovnik om even bij te komen van de schrik. Will Downhill zou vandaag op duikexcursie gaan, en JdW en WP mee op de snorkeltour. Maar vanwege hevige regenval viel dat plan letterlijk in het water, en dat is opzienbarend, want het is de afgelopen weken echt hartje zomer geweest met warm weer en een strakblauwe hemel. Waarschijnlijk wagen we morgen een nieuwe poging als de weergoden ons goed gezind zijn en anders moeten we genoegen nemen met een avond-duik in de lokale club! Dat zowieso...
Overmorgen gaat er weer keihard gefietst worden, richting de bergachtige binnenlanden van Bosnie. Next pitt-stop: Sarajevo & Kosovo!
To be continued...
WP
(+new pixels online!!)
Reacties
write my essay for me zei op 16 maart 2012, 7:11
Rem zei op 16 augustus 2010, 9:18
Vandaag eerste dag weer aan het werk, tel nu al weer af..
Over 18 weekies Thailand..
jim theunis zei op 15 augustus 2010, 9:10
kino sier zei op 10 augustus 2010, 1:54
En een sombere dag in Nederland word op deze manier weer zeer goed opgevrolijkt.
Lekker bezig.. Tot mail.
Greetz kino
Kees Schilder zei op 08 augustus 2010, 10:25
Evenals tijdens je vorige trip blijf ik je volgen. Bedankt voor de interessante verslagen en succes in het vervolgtraject.
Kees Schilder (KOS)
Claudine Hoijtink zei op 07 augustus 2010, 1:00
quel voyage interressant! C"est instructif ( leerzam) de lire tes articles ecrits avec humour. Bonne continuation et glane ( verzamelt) encore beaucoup de souvenirs inoubliables. ( onvergetelijk).
Amities Claudine.
jack johnson zei op 06 augustus 2010, 8:56
nog een paar weekjes en dan alleen verder, zal eerst wel weer ff wennen zijn maar ik ben er niet bang voor dat je dat niet gaat redden.
ga zo door en ik wacht elke keer weer benieuwd je nieuwe verhalen en foto's af
mzzl
Carla Buijs (Schaap) zei op 05 augustus 2010, 10:40
Je kent mij niet , ben hier terecht gekomen via je moessie ze is heel trots op je.ik ben dans en koppie's haal vriendin van je moeder, fantastisch hoe je schrijft, misschien een tip...om hier een e-boek van te maken met jou rekeningnr. erbij, laat mensen jou betalen voor zo'n fantastisch verhaal dan haal je volgens mij veel meer geld op.
volgens mij besef je niet eens dat je zo geweldig kan schrijven daar zit brood in. groetjes Carla Schaap
Ton van der Loos zei op 05 augustus 2010, 12:48
Het lijkt me een enorme ervaring. Goede en veilige reis.
Josh.. zei op 05 augustus 2010, 12:28
Shave zei op 02 augustus 2010, 6:05
Nog een grappig citaat van een Volendammer waar Flex en ik getuige van mochten zijn: "ik heb een boek gekocht, dat is echt een gekhuis, daar staat alles in over Vietnam. Het heet Lonely Planet Vietnam" haha hilarisch!
Anywayz, viel spass! x
Gré Schilder-Schokker zei op 02 augustus 2010, 10:30
Als thuisblijver heb ik weer genoten van het reisverslag en de foto's. Wat een prachtig land is dat Kroatie. Wat een rijkdom om dit mee te mogen maken. Wat zullen jullie jonge mensen toch genieten daar.
Wouter, ik weet niet of je net zo makkelijk schrijft als dat het leest, maar ik geniet van je losse stijl van schrijven. Dat je je ervaringen wilt delen is helemaal klasse. Bedankt hoor en veel plezier nog daar in de Balkan.
Groet van Gré Schokker, vriendin van je moeder
anneke prinsen zei op 01 augustus 2010, 12:07
hester zei op 01 augustus 2010, 10:36
Weer een bere verhaal WP! Klinkt allemaal erg goed. Ik ga nu snel weer iets anders doen, anders stap ik zo op mijn fiets om ook richting Balkan te fietsen, zie je. Oh ja, ik ga zo weer aan het werk!
Baissie